Een dag van hoop en zegeningen
Vandaag is het woensdag, dat betekent dat we op de helft van de dagen zitten dat we in Kerkrade op pad gaan. Deze dag hebben de huis-aan-huiswerkers een halve dag. Een paar kinderwerkers zijn ook een dagdeel vrij. Dit wordt door de week heen afgewisseld. Het is fijn om even zo’n break te hebben uit te rusten en op te laden.
In deze blog is heugelijk nieuws te melden: Vanmorgen werd bekend dat de zoekgeraakte boterhammen van de kampganger weer terecht zijn. Deze werden gevonden in het bakje met zoet brood beleg. Zij hadden daar al die tijd gelegen wachtend om opgegeten te worden. De eigenaar trekt zijn verdachtmaking bij deze in en de aangifte is van de baan.
Na het pakken van een kop koffie of thee, stond er ook vanmorgen toerusting op de planning. Het Bijbelgedeelte wat we lazen tijdens de toerusting was Romeinen 10 vers 4-17.
Als u met uw mond de Heere Jezus belijdt en met uw hart gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult u zalig worden. Want met het hart gelooft men tot gerechtigheid en met de mond belijdt men tot zaligheid. Want de Schrift zegt: Ieder die in Hem gelooft, zal niet beschaamd worden. (Vs. 9-11)
Zo is dan het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God. (Vs. 17)
Dit is een heerlijk gedeelte wat het evangelisatiewerk eenvoudig maakt, we maken het onszelf moeilijk. Als je weerstand ervaart dan is dat niet tegen jou persoonlijk, maar tegen Jezus over wie je spreekt. Onthoud dit ook als je vandaag op pad gaat.
Voor de kinderwerkers kwam aan de orde dat het belangrijk is om aan kinderen uit te leggen dat als zij in het gebed om dingen vragen God dit niet altijd geeft. Dit om te voorkomen dat de kinderen denken dat als ze bijvoorbeeld heel graag een computerspel willen ze dit vragen en ook krijgen. Dan hebben ze een verkeerd beeld van God. God geeft niet alles qua materialisme, wel altijd de Verlossing in Christus als je erom vraagt!
Na de toerusting stapte iedereen de auto in en vertrok naar zijn/haar eigen wijk voor het huis-aan-huiswerk en de kinderbijbelclub. Het is een feest om het zingen in de clubs te horen en de kinderen met aandacht te zien luisteren. Op één van de clubs was een meisje die niet wist hoe ze moest bidden. Ze vroeg of de meesters en juffen het wilde doen zodat ze kon zien hoe het moest. De meesters en juffen hebben dit samen met haar gedaan. Het is goed voor u om te weten dat de kinderen in Kerkrade niet gewend zijn om zelf te bidden en ook niet weten hoe ze dit kunnen doen. Om deze reden is het belangrijk om voor te doen en samen met hen te doen.
We hebben veel gebeden voor de clubs waar geen kinderen zijn geweest tot nu toe. Ook de kinderwerkers van deze groep gingen met hoop en gebed tot God op pad. Om meer bekendheid aan de ochtendclub te geven zijn ze met speaker op de auto door de wijk gaan rijden om de kinderen uit te nodigen. Helaas waren er opnieuw geen kinderen voor deze kinderbijbelclub en hebben ze na overleg met Jan Bayense halverwege de ochtend hun tent opgebroken.
Vandaag was het ook voor de huis-aan-huis-werkers goed te merken dat het rustig was in deze wijk. Geen kinderen op de club, weinig beweging op straat – het voelde bijna alsof de hele buurt op vakantie was.
Bij één van de huizen zagen ze een bordje boven de deur hangen. In het Duits stond er: Bitte klingeln. Wenn keiner aufmacht: blumen gießen, unkraut zupfen, danke. Oftewel: aanbellen, en als er niemand opendoet, graag even de planten water geven en het onkruid wieden. Alvast bedankt.
De deur bleef dicht, dus het duo dacht: dan maar deze plicht vervullen. En zo stonden ze vijf minuten in de tuin onkruid te wieden alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Daarna lieten ze netjes een briefje achter: klus geklaard. Je weet maar nooit of er een bloemetje (en verder contact) voor terugkomt.
Gehoorzaam zijn aan Jezus is het enige wat telt, niet de aantallen van de deuren die opengaan. Overigens gingen er ook deuren wel open, dat zijn zegeningen.
Zo had dit duo één gesprek, maar wel eentje die de hele ochtend de moeite waard maakte. Iemand die met een glimlach een bijbel aannam – en ook een kinderbijbel voor de kinderen – en vervolgens zei: “Misschien kom ik wel eens kijken bij die club van jullie, die maandelijkse.”
De huis-aan-huiswerkers rijden nog mee naar de middagwijk om te helpen met de tent opbouwen. Daarna gaan zij terug naar Wijlre om daar te ontspannen of zoeken ze een terrasje op.
Ook in de middagwijk van de betreffende groep waren er geen kinderen. De moedeloosheid slaat dan toe en voor ons is het niet te begrijpen, maar we geloven dat dit ook in Gods plan ligt. Voor morgen is besloten om deze groep in een andere wijk de kinderbijbelclub te laten geven. Dit omdat zij dan ook ervaren hoe een kinderbijbelclub is en bemoedigd te worden hierdoor!
Vanavond geen eten van de cateraar, maar friet met een snack op het kamphuis of pannenkoeken eten in Gulpen. Met een groep van meer dan 30 mensen hebben we vanavond het hele restaurant gevuld met onze aanwezigheid. De keuze was reuze en het is fijn om met elkaar in gesprek te zijn onder het genot van een pannenkoek en een drankje en samen te lachen.
We voelen ons echt met elkaar verbonden deze week en naast evangeliseren is het heerlijk om zo met elkaar tijd door te brengen. We voelen ons rijk gezegend!
Wilt u danken:
- Dat iedereen na de dag van gisteren weer moed had om op pad te gaan deze dag;
- Dat er vandaag weer deuren op zijn gegaan en gesprekken zijn geweest;
- Dat er kinderen op de clubs zijn die geïnteresseerd zijn in het Evangelie en de meesters en juffen het Evangelie aan hen uit kunnen leggen en hen kunnen leren bidden;
- Dat we tijd hebben om met elkaar te ontspannen en gezellig samen te zijn.
Wilt u bidden dat:
- De kinderen die geïnteresseerd zijn in het evangelie het zullen blijven lezen ook als wij weg zijn;
- De groep kinderwerkers die morgen in een andere wijk waar kinderen zijn de club gaan geven bemoedigd worden;
- Voor de mensen in Kerkrade die aan het denken zijn gezet door het contact met huis-aan-huiswerker; dat dit tot uitwerking heeft dat zij op zoek gaan naar God.
