Voor het eerst op pad in Kerkrade
Vanmorgen was het al vroeg een bedrijvigheid. De meesten van ons stonden op tijd op om, soms zelfs al vóór het ontbijt, alle spullen bij elkaar te verzamelen voor onze eerste dag op pad in Kerkrade. De huis-aan-huiswerkers verzamelden alle folders die ze konden uitdelen en in elke tas belandde ook een aantal Citybijbels. De kinderwerkers vulden hun tassen met drinken, fruit en alle knutselmaterialen die tijdens de club gebruikt zouden worden. En natuurlijk mocht Bennie, de handpop, niet ontbreken, want die is toch echt favoriet!
Maar ja, Bennie en zijn neefjes, die ook Bennie heten, lagen nog te slapen in de opslag. Dus gingen er Julia’s mee. Uiteindelijk kwamen ook de Bennies, nadat ze hadden uitgeslapen, aan op de club. De dag was goed! 🙂
Na het ontbijt was het in rap tempo de afwas doen en de wc’s schrobben (ja, natuurlijk wel volgens de regels: met de zwarte emmers). Precies om 9.00 uur begon de toerusting. Op maandag duurt deze altijd het langst, omdat er best wat handreikingen worden meegegeven die we kunnen gebruiken tijdens het werk in Kerkrade.
Evangeliseren begint met vriendjes maken. Soms zijn er gesprekken aan de deur waarin je geen woord over het Evangelie kunt delen. Toch kan ook zo’n gesprek een schakeltje zijn in Gods ketting. We kennen voorbeelden waarbij het met zo’n kort gesprek begon en er uiteindelijk, een aantal gesprekken later, wél ruimte was om over het Evangelie te spreken.
En wat doe je als de deur niet opengaat? Je kunt een folder door de brievenbus doen en vooral niet praten zolang je bij de deur staat. Veel mensen hebben namelijk een Ring-deurbel en kunnen alles horen.
De kinderwerkers kregen de oproep om de centrale waarheid en de Bijbeltekst goed zichtbaar in de tent op te hangen, zodat alle kinderen deze kunnen lezen en zien. Ook kregen we de tip om de adressen van de kinderen goed op te schrijven. Op een briefje van vorig jaar stond namelijk ‘de Croissantstraat’ en die bestaat helemaal niet. Tja, wij Hollanders vinden het Limburgse en Kerkradese dialect soms toch echt moeilijk. 😉
Na de toerusting heeft Jan Bayense gebeden om een zegen. Daarna hebben we ‘Samen in de naam van Jezus’ gezongen. Daarin staan de mooie woorden:
’t Werk van God is niet te keren
Omdat Hij er over waakt
En de Geest doorbreekt de grenzen
Die door mensen zijn gemaakt
In dat vertrouwen mogen wij op pad gaan.
Na de toerusting stapt iedereen in de auto en rijden we naar verschillende wijken in de stad. Daar worden de rode tentjes opgezet en versierd met vlaggetjes, want het is echt een feest!
Zo’n eerste dag is het nog een beetje zoeken met elkaar, maar uiteindelijk staat de tent herkenbaar in de wijk. Dit jaar hebben we een vergunning om vijf minuten lang door de wijk te rijden met een megafoon, om de kinderen uit te nodigen voor de club.
Bij sommige clubs zijn er al kinderen terwijl we nog aan het opbouwen zijn. Bij andere clubs druppelen ze later binnen of halen we kinderen op van wie we weten dat ze naar de club komen.
Een van de juffen vertelt: “Ik liep met een kindje naar de club en hij zei dat hij heel veel zin had in de club, omdat hij dan meer over Jezus kon leren.” Bemoedigend!
Bij een andere club kwamen ’s middags twee jongetjes die ’s morgens ook op de club waren geweest. Ze hadden een grote rugzak mee en daarin de Bijbels die ze thuis hadden. Samen met een meester hebben ze het verhaal van vandaag opgezocht. Wat mooi om te zien dat kinderen er zelf mee aan de slag gaan!
Ook hoorde we het verhaald van een bewoner die al een jaar lang bezig was het veldje hondenpoep vrij te houden waar de tent op staat. Hij had zelfs met de gemeente geregeld dat er een bordje kwam te hangen. Jullie kunnen vast wel raden wat voor bordje dat was. 😉
Vandaag ging de Bijbelles over de vier vrienden die de verlamde man bij Jezus brachten. De centrale waarheid was: ‘De Heere Jezus kan ook jouw zonden vergeven.’
We zijn dankbaar dat er vandaag op alle clubs kinderen zijn geweest. Op één van de clubs, waar vorig jaar geen kinderen kwamen, waren er nu maar liefst 15! God verhoort gebeden!
Een ervaring van een huis-aan-huiswerker:
‘Ik reed mee met de auto met de megafoon en we zagen mensen in de tuin werken. Ik ben daarna er langs gegaan en raakte in gesprek. Hij had Johannes 3:16 op zijn T-shirt staan. Hij geloofde niet, maar was wel op zoek. We hebben de tekst uitgelegd en vroegen of hij een Bijbel had. Deze had hij niet. We hebben hem een Bijbel gegeven en hij had ook interesse in de activiteiten van Christengemeente Kerkrade045. We weten niet wat het uitwerkt, maar mogen een schakeltje zijn.’
Na een warme en intensieve dag komen alle groepen weer aan in Wijlre. Er wordt veel water getapt, want we moeten onze watervoorraad weer aanvullen na al onze zweetdruppeltjes van vandaag. 😉
Traditiegetrouw hebben we vóór het avondeten een groepsfoto gemaakt. Het is gelukt om iedereen er een beetje leuk op te krijgen. 🙂
Vanavond hadden we een vrije avond. Heerlijk na zo’n eerste intensieve dag! Iedereen vult de avond in zoals hij of zij dat wil. Er gaan groepjes ijs eten, anderen nemen een douche om te ontspannen en weer anderen zoeken elkaar op om gezellig te kletsen.
Al een tijdje hingen er dreigende wolken in de lucht. Uiteindelijk kwam de regen, gevolgd door een prachtige regenboog. God is trouw. Een mooie bemoediging voor de rest van deze week!
Wilt u/jij danken voor:
- Dat er op alle clubs kinderen zijn geweest;
- Dat er deuren open gingen en er gesprekjes konden plaatsvinden, waarbij soms ook iets uit het Evangelie kon worden gedeeld;
- Dat we ondanks de warmte allemaal de hele dag hebben volgehouden en het werk konden doen.
Wilt u bidden voor:
- De mensen die het Evangelie hebben gehoord, dat God dit wil zegenen en dat zij Hem zullen gaan zoeken;
- De mensen die bewust de deur hebben dichtgelaten, dat God hen op een andere manier wil bereiken;
- De kinderen die graag naar de club hadden gewild, maar niet mochten komen;
- Een goede nachtrust voor de jongeren, zodat ze morgen uitgerust weer op pad kunnen gaan.





